amber verstraelen

Brief aan Amber Verstraelen (’t Hof bySONder: ‘Weldra gaan ook hier de letteren knetteren’

12 juni 2022

Ambitieus Amber,

zoals jullie ’t Hof bySONder aanpakken in het stadshart van Mechelen waar vroeger de vermaarde kampeermaterialenwinkel De SON huisde. Jullie noemen het een gedeelde winkelruimte, een circulaire pop-up. Ik lees in jullie folder en op de website: “creatievelingen, ambachtelijke geesten en circulaire makers vinden hier een plek om hun duurzame, circulaire, gezonde, eerlijke, lokale & ambachtelijke producten in de kijker te zetten en klanten te verwelkomen in een inspirerende circulaire omgeving.” Ik voel me aangesproken. Vooral omdat ik graag op ontdekkingstocht ga. Ik kan laat er heel graag mijn nieuwsgierigheid bevredigen.

Ik luister graag als ik je hoor vertellen dat het allemaal heel spontaan gegroeid is. De buurtbewoners hadden nood aan een ontmoetingsplaats waar écht iets te beleven viel. In dat opzet zijn jullie meer dan geslaagd. En er volgt nog meer moois! Jullie hebben me ingefluisterd dat schrijvers er weldra ruimte en een forum krijgen. Dat klinkt als: weldra gaan hier ook de letteren gezellig knetteren. Daar verlang ik echt wel naar. Wie gaan jullie hierbij betrekken? Want Mechelen kent wel een pak straffe schrijftalenten, zoals Luc Deflo, Sterre Carron, Lode Melis of Hans Sterck. Ik vergeet er beslist enkelen. Misschien ook Mark Uytterhoeven? Hij en ik kennen elkaar niet, maar zijn allebei geweldige fan van oud-wielerkampioen Herman Van Springel. Mark schreef over Herman een prachtig eerbetoon: Herman68. Ik heb het al minstens 68 keer gelezen.

Spontaan denk ik nu aan een andere Herman, ook Mechelaar, maar niet meer onder ons: Herman de Coninck. Zou ik jullie kunnen verleiden om dit nieuwe literaire initiatief als een eerbetoon aan hem op te dragen? Misschien wel zijn naam geven? Het kan volgens mij alleen maar inspirerend werken. Onlangs werd Herman nog herdacht door Pat Donnez in ‘Vingerafdrukken op het venster’, een fijne hommage in het Mechelse cultuurcentrum. Ik bedacht toen: Herman de Coninck kan je eigenlijk nooit te veel herdenken. Het is zo’n schrijver en dichter die vandaag ook nog steeds veel jongeren kan bekoren. Daarom vind ik het belangrijk dat zijn oeuvre steeds opnieuw onder de aandacht wordt gebracht. Ik geef jullie daarom tot slot nog een extra zetje om mijn idee kracht bij te zetten, in de vorm van een van zijn onsterfelijke gedichten:

Vooraan in mijn tuin vertellen rozen

een helderrode mening waar ik achter sta.

Te kijken.

Ik geloof in socialisme zoals de natuur

Ons dat leert, wie zei dat ook weer: lucht

En zon zijn van iedereen.

De gelijkheid van er is voor allemaal evenveel

Regen, groeien jullie maar, planten.

En de prachtige ongelijkheid die dat oplevert.

Ik kijk uit naar jouw antwoord, Amber, zoals naar een vers geschreven gedicht waarvan de inkt nog schittert als ochtenddauw in de zomerzon.

Antwoord van Amber : ‘Het respect voor het verleden laat toe in het heden dromen te realiseren naar de toekomst toe.

Inspirerende Johan, net iets minder alliteratief dan jouw opening in de eerste brief, die me zeker wel aanzet om je een antwoord te geven, een eigen bysondere brief te schrijven. Ik hoop dat je hem kan smaken.
Ik vraag me zelfs ook af of ik ga durven, of het je gelukt is me uit mijn comfortzone te halen en zelf één van mijn gedichten met je te delen. Misschien hou ik het voorlopig op een vrije bysondere interpretatie van het gedicht dat me sterk bekoorde … het gedicht van die andere Mechelaar, Herman.

Vooraan in mijn vitrine vertellen zakjes en schaaltjes
De zuivercirculaire mening waar ik voor ga
Te pronken.
Ik geloof in coöperativisme zoals de natuur
ons dat leert, wie zei dat ook weer: passie
en talent zijn van iedereen.
Ik geloof in permacultuurdenken zoals de natuur
ons dat leert, overtuigt zoals velen: lucht
en zon zijn voor iedereen.
De gelijkheid van er is voor allemaal wat nodig is
stilte, groeien jullie naar inspiratie
en de prachtige diversiteit die dat oplevert
vanuit bio-ecosystemen en multiculturele gemeenschappen & tradities.
Het respect voor het verleden
Laat toe in het heden
Dromen te realiseren naar de toekomst toe.


Voorlopig dromen we nog veel, we hebben ook enkele jaren stilgestaan. Ik hoop dat 2022 het nieuwe jaar van de actie wordt. Actie om planten te zien groeien, mensen te laten verbinden en samen projecten te ondernemen. Zo geven we invulling aan de nieuwe betekenis van SON – Socio-ecologisch / Ondernemend / Netwerkend – om vanuit onze waarden voor de BALANS tussen werk & leven, de BIO-DIVERSITEIT en de BELEVING mensen te inspireren om zinvol door het leven te gaan. En ook daar heeft de literatuur een niet te miskennen positie in te nemen…
We hebben nog geen grote namen weten te strikken voor onze Bysondere Boekenkast, misschien brengt deze briefwisseling mensen wel op ideeën? We laten ook graag de moelijkheid aan lokaal talent om een platform te vinden waar ze vol passie over hun boeken kunnen komen vertellen, want dat is niet altijd evident voor een pas beginnend schrijver/ schrijfster. 19 juni staat alvast de eerste lezing op het programma, voorgesteld door een vriendin van mij. En ik moet toegeven: ik
vind het best wel spannend… Hilde Van Liefferinge stelt dan haar boek voor Homo sanitariens in de perversitijd. Ze heeft me toevertrouwd dat ze dat op een interactieve manier gaat aanpakken. Onbevangen, spontaan en in harmonie met het publiek leest ze stukken tekst en gedichten voor die aansluitend besproken worden. Ik krijg het er alvast warm van als ik voel wat een potentieel, wat een energie die dag kan teweegbrengen. Kom je ook?
Voorlopig ga ik het hierbij laten, Johan. Mei was een super drukke maand met elk weekend een festival, opendeurdag of braderie voor onze Boutique en Kweekplek. ‘t Was druk en ‘t is ook mooi geweest. Ik heb je geduld dan ook wel iets op de proef gesteld. Maar belofte maakt schuld. En ik kijk er bysonder naar uit deze vriendschap verder uit te bouwen aan de hand van een voorlopig nog prille en hopelijk duurzame briefwisseling.
Nu even herbronnen en voorbereiden op de Zomerbar… Laat ons bij een bysondere cocktail luisteren naar weer zo’n typisch Mechels gegeven: de beiaard, en dit elke maandagavond op ons dakterras met uitzicht op onze Mechelse trots: de toren. De intensiteit waarmee de muziek op het dakterras weergalmt maakt dit ‘by far’ het mooiste plekje om die maandagavonden door te brengen. Laat even buiten beschouwing dat ik natuurlijk niet onbevooroordeeld ben
(knipoogende smilie) 😉
En als dat niet lukt, kijk ik ernaar uit jou en je netwerk aan schrijvende Mechelse talenten te verwelkomen op één van de andere activiteiten uit het programma dat we momenteel klaarstomen voor jullie (wordt zeker vervolgd).
Het ga je goed, hou me op de hoogte en tot ergens onderweg, in ‘t Hof, in Mechelen of omstreken.
Dankbaar voor deze eerste schriftelijke ontmoeting,

bysondere groet.

Contact wordt sterk aangemoedigd

Uiteraard zijn reacties zeer welkom. Meer nog, ze dienen als basis voor een nieuw (kort) verhaal. Noteer wat je goed, slecht of subliem vindt en wacht dan maar af. Het kan altijd even duren, maar het komt er zeker van!

Schrijf een reactie