Schrijvers schrijven schrijvers

annick 002

Brief aan copywriter Annick Van Broeck: ‘Laat ons samen een sprookje schrijven’

Alsjeblief, schrijf-ster Annick, een complimentje in de aanspreking (met een belegen woordspeling) om aan de lezers te vertellen dat jij tot de top van de Vlaamse copywriters behoort. Je gaat schrijvend als een humancat door het leven en laat de verkoop van je klanten hoge (kat)ogen gooien. Wat je precies doet kan iedereen lezen op www.felixthehumancat.be. Ik heb echt niets met katten, dat weet je. Toch kan ik dwars door jouw spinnend alter ego heen kijken en de kracht van jouw pen bewonderen. Om mij aan je vakkennis te laven ga ik o zo graag een frisgetapte Affligem met je

Lees verder »
foto maud nass 1 (002)

Brief aan Maud Nass over de knoop van een zoekende biograaf

Merci Maud, een bedanking in de aanhef om meteen te tonen hoe blij ik ben dat ik je een brief mag schrijven. We zijn nu met elkaar verbonden. Door het schrijven. Brieven uitwisselen geeft ons immers de kans elkaar beter te leren kennen. Ik vind dat een fijne, geruststellende gedachte. Ik ben zo vrij, en hopelijk neem je me dit niet kwalijk, even enkele verzen van jou er bij te nemen. ik ben achttien en een vriendin van mij overlijdt plots door een ongeluk met een vrachtwagen ik leer de dood kennen als een niet te negeren eis om te

Lees verder »
Liz Mavraki

Brief aan Liz Mavraki over hoe Johan Anthierens de Vlaming omschrijft

Lieve Liz, Ik twijfel al meteen. Is de aanspreking ‘lieve’ niet te familiair? Te vrijpostig? Bij het schrijven van een brief is de aanspreking nochtans cruciaal, vind ik. Het zet meteen de toon. Je kan charmeren of afstoten. Een slechte aanvang is bijna nooit meer goed te maken. Anderzijds, met ‘Geachte’, ‘of ‘Beste’ beginnen zou zeker te afstandelijk zijn. ‘ Dag Liz’ veel te droog. ‘Hoi’ vind ik dan weer te puberaal. Ik pieker er over en hoop maar dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Want je zou het ook als betuttelend kunnen interpreten. Doe dat vooral niet. Ik

Lees verder »
Jill Marchant in haar tiny house in Limburg

Brief aan Jill Marchant over haar schrijfcocon in een tiny house

Joyeuze Jill, het klinkt misschien wat vreemd dat ik gebruik maak van een leenwoord om je te begroeten. Maar ik hou nu eenmaal van een alliteratie en zo klinkt het echt helemaal zoals ik het bedoel. Want toen we elkaar voor het eerst zagen in die Limburgse lenteweide kwam je me met een stralende glimlach tegemoet. Dankjewel. Om me welkom te heten zonder woorden. Om de stilte niet meteen vol te praten. Als woordmensen elkaar ontmoeten gebeurt er altijd wel iets speciaals. Herken jij dat ook? Verwantschap via verhalen, voel ik dan. Liefhebbers van letteren die even samen in eenzelfde

Lees verder »