Schrijvers schrijven schrijvers

foto maud nass 1 (002)

Brief aan Maud Nass over de knoop van een zoekende biograaf

Merci Maud, een bedanking in de aanhef om meteen te tonen hoe blij ik ben dat ik je een brief mag schrijven. We zijn nu met elkaar verbonden. Door het schrijven. Brieven uitwisselen geeft ons immers de kans elkaar beter te leren kennen. Ik vind dat een fijne, geruststellende gedachte. Ik ben zo vrij, en hopelijk neem je me dit niet kwalijk, even enkele verzen van jou er bij te nemen. ik ben achttien en een vriendin van mij overlijdt plots door een ongeluk met een vrachtwagen ik leer de dood kennen als een niet te negeren eis om te

Lees verder »
Liz Mavraki

Brief aan Liz Mavraki over hoe Johan Anthierens de Vlaming omschrijft

Lieve Liz, Ik twijfel al meteen. Is de aanspreking ‘lieve’ niet te familiair? Te vrijpostig? Bij het schrijven van een brief is de aanspreking nochtans cruciaal, vind ik. Het zet meteen de toon. Je kan charmeren of afstoten. Een slechte aanvang is bijna nooit meer goed te maken. Anderzijds, met ‘Geachte’, ‘of ‘Beste’ beginnen zou zeker te afstandelijk zijn. ‘ Dag Liz’ veel te droog. ‘Hoi’ vind ik dan weer te puberaal. Ik pieker er over en hoop maar dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Want je zou het ook als betuttelend kunnen interpreten. Doe dat vooral niet. Ik

Lees verder »
Jill Marchant in haar tiny house in Limburg

Brief aan Jill Marchant over haar schrijfcocon in een tiny house

Joyeuze Jill, het klinkt misschien wat vreemd dat ik gebruik maak van een leenwoord om je te begroeten. Maar ik hou nu eenmaal van een alliteratie en zo klinkt het echt helemaal zoals ik het bedoel. Want toen we elkaar voor het eerst zagen in die Limburgse lenteweide kwam je me met een stralende glimlach tegemoet. Dankjewel. Om me welkom te heten zonder woorden. Om de stilte niet meteen vol te praten. Als woordmensen elkaar ontmoeten gebeurt er altijd wel iets speciaals. Herken jij dat ook? Verwantschap via verhalen, voel ik dan. Liefhebbers van letteren die even samen in eenzelfde

Lees verder »
kris van steenberge in Lier

Brief aan Kris Van Steenberge over een frivole escapade met Sylvia Hoeks

Beste Kris, Ik ben je nu al dankbaar. Want door deze eerste zinnen te lezen, weet ik dat mijn brief niet bij het oud papier is beland. Een opluchting voor een immer onzekere schrijver. Ik kan het je verzekeren. Ik vind het een mooi ambacht, dat brieven schrijven. Dankzij zo’n brief als deze kan een verhaal, dat anders misschien voor de eeuwigheid verloren zou gaan, blijven rondfladderen in ons collectief geheugen. Je kan het lezen en herlezen. Verba volent, scripta manent. Vandaar dat ik deze woorden op gouden briefpapier neerpen in ‘Oxford bleu’ inkt van het prestigieuze huis La Couronne

Lees verder »